Kochać Ciebie, to tak jakby głodzić się
Kroczyć pomału, zmierzać w nieznane
I nagle droga dodaje energii
Po cichu jej pozbawia
Kochać Ciebie nie znaczy jeść 
Nasycić się, stale chcieć
Bo kochać Ciebie, to tak jakby głodzić się
Kroczyć i kroczyć, aż w końcu biec
Kochać Ciebie jest łatwo
Przyszło samo z siebie
Pokazało drogę
Najszybszą, bez końca
Do Ciebie, ślepą
Kochać Ciebie, to znaczy godzić się
By nie biec już nigdy, przetaczać się
Czuć głód i karmić się
Drogą bez końca
Kochać Ciebie, zagłodzić się
Kroczyć pomału, zmierzać w nieznane
By nigdy się nie nasycić Tobą
Nigdy nie móc Cię mieć

CHLOE

I said about you - the sweetest girl - because I thought- she will keep the secret
If only allows me being a little mysterious
Screw with me, bring me down to Earth
Tell me I am searching for anybody who would like to be my Chloe
But I curse them all, couldn't find you in them
Tell me how it is that somebody's grief might be desirable
Because the grief could be only ours, with happiness you always have to share
I will not tell you what I have to suffer everyday
I will not introduce you to my parents, expounding why it has to look this way
I just wish you could understand, I have been searching you only for me
And when I spotted, there, the sweetest girl in the world
Then I thought about my Chloe

Dziś gwiazd wypatruję leżąc na łóżku, w swoim pokoju, gapiąc się w nieprzezroczysty sufit, widząc majestatyczne zacieki na farbie.
Długie godziny spędzam na wnikliwych badaniach tego co widzę,
 a widzę to trochę inaczej niż 10 lat temu.
Oto mamy dziś okazje obserwować wybuch supernowej w gwiazdozbiorze węża, błysk potrwa zaledwie kilka sekund, ale rozświetli nocne niebo, tak jak Słońce za dnia. Mojego nie oświetliło.
To Ty mi powiedziałaś, że gwiazdy są pasjonujące, a te zacieki na ścianach nie wydałyby Ci się godne uwagi, tak jak mnie się nie wydawały dotychczas.
Może jestem dziś trochę nudny i melancholijny, a może rozczarowany sobą.
Jak głupiec, myślałem, ze to w astronomii kocham się od 10 lat.

Clarie,
Proszę Cię, zostań ze mną tej nocy, wymyślimy coś miłego, przysięgam Ci, że bardzo mi tym pomożesz, dziś potrzebuję kogoś.
Clarie,
To intrygujące, jak bardzo przykładasz się do swojej pracy, czy mógłbym się przysiąść, popatrzeć, jak piszesz ten protokół?
Clarie,
Pamiętasz ostatnią noc? Trochę się pogubiłem. Po prostu potrzebowałem kogoś, zazwyczaj tak nie mam, to istne szaleństwo, wszyscy jesteśmy przepracowani, a stres jest winny wszystkiemu.
Clarie,
Czy mógłbym mieć do Ciebie prośbę? Może zawracam Ci tym głowę, ale chciałem sie tylko upewnić. Ostatnia noc zostanie między nami?
Clarie,
Wiem, że to nic takiego. Po prostu faceci nie płaczą i w tym rzecz.
Clarie,
Oto protokół dla Ciebie..
Clarie,
Szef kazał przekazać...
Najdroższa Clarie,
Tak mi miło, że pomyślałaś też o mnie, wysyłając kartki świąteczne. Ludzie od tego odchodzą, z roku na rok jest coraz gorzej, coraz mniej kartek, a wszystko to wynika z przepracowania.. Ja w zasadzie, myślę jedynie o pracy, nawet jeśli nie muszę. Słowo daję, piszę do szefa i pytam o kolejne zadania..
Clarie,
Myślisz że potrzeba mi wytchnienia? Nigdy nie mogę znaleźć złotego środka..
Clarie,
Wspaniale mi się z Tobą rozmawia, jest tak, jakbym znał Cię całą wieczność. Wcześniej nawet nie wiedziałem, że pracujemy blisko siebie.
Clarie, wybacz...
Wybacz, że piszę w środku nocy, myślałem o naszej ostatniej romowię. Dłużej tak nie mogę. Chciałbym uciec, nie pójść do pracy.
Clarie,
Dlaczego nie piszesz? Ktoś jest z Tobą?
Kochana Clarie,
Jesteś tam?
Clarie,
W porządku, rozumiem. Po prostu akurat miałem gorszy czas, znów ten stres, ale wszystko już okej, wystarczyło trochę odpocząć, ot cała filozofia.
Clarie,
Szef mówił, że masz się stawić jutro w Rethenhel, niestety nie znam szczegółów, mówił coś o najnowszym katalogu..
Clarie,
Z chęcią się z Tobą zobaczę, dziękuję, że pytasz.
Kochana Clarie,
Dziękuję za ten wieczór, jesteś nieoceniona. Jesteś... Jesteś moim najlepszym przyjacielem, naprawdę, to był wspaniały czas.
Kochanie,
 Nie mogę spać.
Clarie,
Jak mogłaś tak pomyśleć? Zupełnie tego nie rozumiem.. Gdyby tak było powiedziałbym Ci! Jesteśmy przyjaciółmi, pamiętasz? Mówimy sobie o wszystkim! Nie potrafię zrozumieć, naprawdę, o czym Ty wygadujesz! Chyba lepiej będzie jeśli ograniczymy kontakt na jakiś czas, myślę że pozwoli mi się to otrząsnąć, bo to aż niedorzeczne... Przecież nigdy bym na to nie pozwolił..
Clarie,
Dzień dobry. Czy wszystko już dobrze między nami?
Clarie,
To wspaniale, tak więc jak co rano, trzeba się zbierać do pracy, co?
Clarie,
Słucham? Nic nie wspominałaś.. To potoczyło się tak szybko? Wspaniale, opowiadaj! 
Droga, Clarie..
Piszę ten list, ponieważ chciałbym abyś o tym wiedziała. Ostatnio praca mnie wykańcza.. Mam wrażenie, że jestem bardzo nerwowy, a to odbija się na moich kontaktach z przyjaciółmi. Przez jakiś czas nie będę pisał..
Clarie,
To znowu ja. Proszę Cię, zostań ze mną tej nocy, czuję się tak, jakbym się rozpadał..Zostań,wymyślimy coś miłego, bardzo mi tym pomożesz, dziś potrzebuję kogoś.

Niemowa

Moje myśli wędrują po głowie, całkiem bezwiednie, stały się już tak dziwaczne, że aż mi wstyd, wstyd mi że ktokolwiek, mógłby kiedyś takie myśli mieć. Zawędrowały tak daleko, a ja, zupełnie jak największy ignorant świata, jak leniwiec, jak ktoś pozbawiony wszelkich motywacji, godzę się na wszystko. Niech wędrują, niechże zadziwię się sobą raz jeszcze, w ten markotny dzień. 
Myślę o marynarzu, nie o Tobie, lecz o jakimś marynarzu, który każdego dnia o świcie wyrusza w podróż, by widzieć tylko wodę. Popadam w podziw. Jak można było całe swoje życie poświęcić dla samotnych wypraw, jak można tak było zmarnować swoje życie? Czy marynarze zawsze są tak małomówni? Jednak, jestem zdumiony, bo raz rozmawiałem z jednym Japońskim marynarzem, bardzo starym człowiekiem, i wtedy się nauczyłem, że nie należy wiele oczekiwać i wiele mówić. Powiedział, że człowiek słabnie z każdym słowem, gdy sam już nie wie po co je mówi i nie może przestać. Zaczynam myśleć..  gdyby cały Świat był tylko wodą, może nie musiałbym już tak pędzić i gonić za czymś, co nie istnieje, bo jedynie woda miałaby sens. Nawet śmierć na wodzie nie byłaby istotna, to przynosi ukojenie. Chciałbym znaczyć coś i jednocześnie nie musieć wiele mówić, nie musieć udowadniać wszystkim naokoło, że mam coś do powiedzenia, nie chcę aby to czyniło mnie kimś wartościowym. Jestem już zmęczony, chciałbym zaniemówić, ale obawiam się, że nie ma we mnie wystarczającej pokory. Dlaczego wszyscy uważali tamtego Japońskiego marynarza za smutnego człowieka? Dlaczego sądziłaś że ja jestem inny?

Raised By Swans - We Were Never Young

Całe jezioro było nasze, bo tak sobie wyobrażaliśmy szczęście, jako wodę, która jest na swoim miejscu
I tylko mieni się i wdzięczy, i wszyscy jej zazdroszczą.
'Ta woda jest inna od tej w rzecze, nigdzie już nie pędzi' powiedziałeś jako chłopiec,
Więc ustaliliśmy, że będzie nasza, i taka już była historia naszego jeziora.
Z czasem jezioro zanikło, wsiąkło czy zmyło się.
I choć było nasze, to nie zauważyliśmy zmiany 'spotykając się nad jeziorem' czy ono wciąż tam jest?

Byliśmy młodzi,
I nie zwracaliśmy uwagi na te sprawy,
Gdy ptaki śpiewały, że się kochamy.

 Gdy już trochę podrośliśmy i zrozumieliśmy jak wiele mamy, mając siebie,
Postanowiliśmy, za zamkniętymi drzwiami, szeptem, od ucha do ucha
Powierzyć sobie swoje sekrety..
Ah! Czy kiedykolwiek czułeś, że można być tak blisko drugiej osoby, jak w tamtym momencie?
I trwaliśmy tak latami, już bez tajemnic, wtuleni w swoje ramiona, nie widząc poza nimi reszty świata.

Bo byliśmy  młodzi,
Więc nie zwracaliśmy uwagi na te sprawy,
Gdy ptaki śpiewały, że się kochamy.

 A czy pamiętasz słowa zapisane na kartce, tamtej nocy, gdy odkryliśmy,
 że jednak musimy być szaleńcami kochając siebie tak beztrosko..
I czy pamiętasz jak sądziliśmy że Nasze serca, jak żadne inne potrafią bić z prędkością dźwięku...
Pamiętasz, jak liczyliśmy kilometry jakie nas dzielą setkami.
I jak byliśmy przekonani że nic nas nie jest w stanie złamać, bo my wiemy najlepiej
Że nie zatracimy się w świecie, w którym nie będzie Ciebie i mnie.
Kto by pomyślał, że po latach, przy spotkaniu nad jeziorem, zobaczymy tylko łąkę,
Kto by pomyślał że serce może się złamać z prędkością światła.
Jednak byliśmy jeszcze młodzi,
Byliśmy młodzi,
Jak Wszechświat,
Jak te słowa. 

CHLOE

Powiedziałam o Tobie- Najsłodsza dziewczyna
Bo pomyślałam- Dochowa tajemnicy
Jeśli tylko mi pozwoli na odrobinę tajemniczości
Zadrwij ze mnie i przemów mi do rozumu
Powiedz mi że szukam kogokolwiek, kto zechciałby być moją Chloe
Ale przeklinam każdego z osobna, bo nie znajduję w nich Ciebie
Powiedź mi jak to jest, że czyiś smutek potrafi być pożądany
Bo smutek mógłby być tylko Nasz a radością trzeba się dzielić
Nie opowiem Ci o tym, z czym się mierzę każdego dnia
Nie przedstawie rodzicom i nie opowiem, dlaczego sprawy tak się mają
Chciałabym abyś zrozumiała, że szukałam Cię tylko dla siebie
A gdy dostrzegłam-wtedy-najsłodszą dziewczynę na świecie
To pomyślałam o mojej Chloe